Grodzisko

Kościół i pustelnia bł. Salomei

Grodzisko (przysiółek miasta Skała) nadał Bolesław Wstydliwy, wraz ze Skałą i okolicznymi wioskami swojej siostrze, która w 1252 r. wstąpiła do zakonu klarysek przeniesionego w roku 1262 z Zawichostu do Skały lub w jej okolice, a następnie w 1320 do Krakowa.
Przez wiele lat sądzono, że klasztor znajdował się właśnie tutaj, ale dzięki najnowszym badaniom prowadzonym przez Zygmunta Holcera można przypuszczać, że w Grodzisku klasztoru nigdy nie było.
Piszą o tym także historycy.
Wiele faktów wskazuje na to, że w tym miejscu stał zapomniany przez historię zamek, być może większy od ojcowskiego.

Kościół p.w. Wniebowzięcia NMP i bł. Salomei stojący dziś na Długiej Skale, zwanej "Kamieniem" został wybudowany w latach 1677-91 w stylu barokowym przez x. Sebastiana Piskorskiego w związku z toczącym się procesem beatyfikacyjnym Salomei (1211-68) - przełożonej klasztoru.
Ołtarz główny, przeniesiony tu z innego kościoła, wykonany jest z marmuru, sklepienie kolebkowe w stiuku. Do zachodniej ściany kościoła przylega "Grota Ogrodu Getsemańskiego". Przed kościołem stoi wybudowany w XVII w. dom prebendarza oraz kolumna z zegarem cieniowym i posągiem św. Klary.
Całość zespołu otoczona jest ceglanym murem z posągami św. Jadwigi, Henryka Brodatego (obecnie wewnątrz kościoła), Bolesława Wstydliwego, św. Kingi oraz Kolomana (króla węgierskiego - męża Salomei).
Za kościołem znajduje się granitowy obelisk na grzbiecie słonia (z 1686 r.), dawniej fontanna (z trąby słonia tryskała woda), wzorowany na rzymskim, stojącym przed kościołem Santa Maria Sopra Minerwa i grotki modlitewne (domki modlitwy - św. Marii Magdaleny, Zaśnięcia NMP i św. Jana Chrzciciela), a niżej pustelnia bł. Salomei z zachowanym ołtarzykiem i kamiennym łóżkiem bł. Salomei.

W Grodzisku mieszkało kilku pustelników.
W XVII w. mieszkał tu Aleksander Soboniewski, oboźny hetmana koronnego. Przełożył on fragmenty Biblii na język polski.
Po śmierci (1674 r.) został pochowany w pustelni przy ścianie ołtarza bł. Salomei.
W 1811 r. J. U. Niemcewicz wspomina byłego karmelitę z Austrii, x. Maurera, który w Grodzisku zajmował się leczeniem chorych.
Pod koniec XIX w. mieszkało tu jeszcze dwóch pustelników: brat Franciszek Warkocz i Feliks Ekkert.

Po przeciwnej stronie kościoła pozostały ślady wałów i fosy XIII-wiecznego grodziska.
Na zboczu doliny, przy czerwonym szlaku "Orlich Gniazd" znajduje się stanowisko wisienki stepowej (Cerasus fruticosa) i astra gawędki (Aster amellus), charakterystycznych dla parku gatunków roślin kserotermicznych.

Grodzisko występuje także w poezji, m.in. w "Sonetach Ojcowskich" (J.Cyra) oraz w Pieśni do bł. Salomei "Pustelnia w Grodzisku".