Rozporządzenie Rady Ministrów
z dnia 14 stycznia 1956 r.
w sprawie utworzenia Ojcowskiego Parku Narodowego
(Dziennik Ustaw z 11 lutego 1956 r. Nr 4, poz. 22)
Na podstawie art. 14 ustawy z dnia 7 kwietnia 1949 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 25, poz. 180) zarządza się, co następuje:
§ 1. Tworzy się Ojcowski park Narodowy, zwany dalej "Parkiem", położony w powiecie olkuskim, w województwie krakowskim.
§ 2. W skład Parku wchodzi obszar o powierzchni ok. 1440 ha, którego granica ma przebieg następujący:
(...)
§ 3. 1. Na obszarze Parku określonym w § 2 wszelkie działanie oraz wszelkie czynności gospodarcze, ich charakter i sposób wykonywania muszą być ściśle dostosowane do potrzeb i celów ochrony przyrody.
2. Ograniczenia wymienione w ust. 1 w stosunku do terenów zabudowanych i pozostających pod uprawą rolną, łąkową lub pastwiskową nie dotyczą czynności gospodarczych, których wykonywanie konieczne jest ze względu na racjonalne użytkowanie tych terenów. Od decyzji dyrektora Parku w sprawach uznania czynności za konieczne ze względu na użytkowanie terenu służy odwołanie do prezydium wojewódzkiej rady narodowej.
3. Ograniczenia wymienione w ust. 1 nie dotyczą czynności związanych z prowadzeniem isniejącej na obszarze Parku fermy lisów i plantacji roślin przemysłowych w Kolencinie oraz czynności związanych z naprawą i konserwacją urządzeń elektrycznych znajdujących się na terenie Parku.
- § 4. 1. Stosownie do celu ochrony przyrody poszczególne części obszaru Parku podlegają:
- 1) ochronie ścisłej (rezerwaty ścisłe)
- 2) ochronie częściowej (rezerwaty częściowe)
W skład rezerwatów nie wchodzą tereny zabudowane lub pozostające pod uprawą rolną.
2. Ochrona ścisła zmierza do zachowania w stanie nienaruszonym całości przyrody, a w szczególności utrzymania naturalnego składu lasu, jego podszycia i runa oraz wszystkich elementów przyrody żywej należących do świata roślinnego i zwierzęcego, a także elementów przyrody nieożywionej.
3. Ochrona częściowa zmierza do przywrócenia przyrodzie stanu naturalnego przez stosowanie odpowiednich zabiegów pielęgnacyjno-hodowlanych i ochronnych oraz przez usuwanie elementów obcych pierwotnemu składowi zespołów roślinnych i siedlisku bądź też do zachowania w określonym stanie niektórych elementów przyrody.
§ 5. 1. W lasach państwowych wchodzących w skład Parku powinno być prowadzone gospodarstwo rezerwatowe. W zależności od stanu lasów poszczególne ich partie podlegają ochronie ścisłej bądź ochronie częściowej.
2. Zasady gospodarstwa rezerwatowego obowiązują również przy wykonaniu nadzoru nad zagospodarowaniem lasów nie stanowiących własności Państwa z zachowaniem przepisów dekretu z dnia 26 kwietnia 1948 r. o ochronir lasów nie stanowiących własności Państwa (Dz. U. Nr 24, poz. 165).
3. Minister Leśnictwa określi zasady i tryb zatwierdzania planów gospodarstwa rezerwatowego dla lasów wchodzących w skład Parku.
- § 6. 1. Ochronie ścisłej podlegają następujące obszary lasów państwowych:
- 1) części oddziałów 1-6 i 9-14,
- 2) część oddziału A2 (częś Góry Zamkowej),
- 3) wszystkie groty z wyjątkiem grot: Łokietka, Zbójeckiej i Ciemnej.
2. Pozostałe obszary wymienione w § 2 z wyjątkiem terenów zabudowanych lub pozostających pod uprawą rolną podlegają ochronie częściowej.
3. Dyrektor Parku na podstawie opinii Rady Parku i za zgodą prezydium wojewódzkiej rady narodowej oznaczy bliżej w terenie granice obszarów pozostających pod ochroną ścisłą.
§ 7. W miarę postępowania procesu unaturalnienia lasów wchodzących w skład rezerwatów częściowych oraz stosownie do innych potrzeb ochrony przyrody mogą być z nich na obszarach stanowiących własność Państwa tworzone przez Ministra Leśnictwa na wniosek Państwowej Rady Ochrony Przyrody, uzgodniony z prezydium wojewódzkiej rady narodowej, dalsze rezerwaty ścisłe.
§ 8. 1. Obszar Parku wymieniony w § 2 podlega ochronie krajobrazu, która zmierza do zabezpieczenia i zachowania przyrodzonych wartości estetycznych i swoistych cech naturalnego krajobrazu.
2. Nieużytki i inne grunty znajdujące się na obszarze Parku, a nie nadające się do trwałej uprawy rolnej, powinny być zalesione zgodnie z zasadami zagospodarowania przestrzennego tych terenów.
§ 9. 1. W razie naruszenia stanu lasu przez klęskę żywiołową lub w razie niebezpieczeństwa pojawienia się szkodnika zagrażającego istnieniu lasu na terenach pozostających pod ochroną ścisłą powinny być zastosowane niezbędne zabiegi ochronne. Decyzję o rodzaju i rozmiarze tych zabiegów podejmuje Minister Leśnictwa na podstawie opinii Państwowej Rady Ochrony Przyrody.
2. Na obszarach pozostających pod ochroną ścisłą mogą być również wykonywane czynności uznane przez Ministra Leśnictwa na podstawie opinii Państwowej Rady Ochrony Przyrody za niezbędne w związku z udostępnieniem dla zwiedzania niektórych części tych obszarów.
- § 10. 1. Na obszarach pozostających pod ochroną częściową, stanowiących własność Państwa, nie mogą być wykonywane następujące czynności:
- 1) usuwanie drzew z wyjątkiem przypadków, kiedy podyktowane to jest potrzebami gospodarstwa rezerwatowego,
- 2) zbiór owoców roślin runa poza miejscami wyznaczonymi przez dyrektora Parku po zasięgnięciu opinii Rady Parku i za zgodą prezydium powiatowej rady narodowej,
- 3) zbiór owoców i nasion drzew oraz krzewów z wyjątkiem przypadków, kiedy potrzebne to jest dla celów gospodarstwa rezerwatowego,
- 4) zbiór roślin oraz ziół leczniczych,
- 5) zbiór ściółki leśnej oraz zbieranie mchu
- 6) pozyskanie żywicy.
2. Ograniczenia wymienione w ust.1 pkt 4 w odniesieniu do terenów pozostających pod uprawą łąkową stosuje się z uwzględnieniem przepisu § 3 ust. 2.
3. W przypadkach uzasadnionych wyjątkowymi okolicznościami dyrektor Parku może na podstawie opinii Rady Parku za zgodą prezydium wojewódzkiej rady narodowej zezwolić na dokonywanie czynności wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5 i 6.
- § 11. 1. Na obszarze Parku określonym w § 2 zakazane jest:
- 1) zanieczyszczanie terenu,
- 2) polowanie, chwytanie i zabijanie dziko żyjących zwierząt,
- 3) niszczenie i uszkadzanie drzew oraz niszczenie innych roślin,
- 4) zanieczyszczanie wody,
- 5) dokonywanie zmiany biegu wody z wyjątkiem ujęcia wody dla celów zaopatrzenia w nią ludności, wznoszenie bez uzgodnienia z Radą Parku zastawek i zapór,
- 6) niszczenie gleby, uszkadzanie i wydobywanie skał i minerałów,
- 7) wydobywanie szutru i kamieni z łożysk potoków,
- 8) niszczenie jaskiń, niszczenie, przenoszenie i wywożenie znajdujących się w nich szczątków zwierzęcych i minerałów oraz wydobywanie namulisk jaskiń,
- 9) zakłócanie ciszy oraz wzniecanie ognia,
- 10) pasanie zwierząt gospodarskich na terenach stanowiących własność Państwa,
- 11) wznoszenie bez uzgodnienia z Radą Parku wszelkich budowli, wchodzących zarówno w zakres budownictwa indywidualnego, jak i budownictwa do celów społecznych; w razie nagatywnego stanowiska Rady Parku co do wznoszenia budynku mającego być własnością indywidualną zainteresowanemu przysługuje odwołanie do Ministra Leśnictwa; w razie niezgodności stanowisk Rady Parku i organów planowania co do wznoszenia budynków do celów społecznych rozstrzyga Minister Leśnictwa w porozumieniu z Przewodniczącym Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego,
- 12) budowanie nowych urządzeń komunikacyjnych i innych urządzeń technicznych oraz urządzeń leczniczych, których istnienie mogłoby być sprzeczne z celami Parku,
- 13) wznoszenie i prowadzenie zakładów przemysłowych,
- 14) obozowanie poza miejscami wyznaczonymi przez dyrektora Parku,
- 15) prowadzenie bez zgody dyrektora Parku zakładów handlowych lub handlu okrężnego,
- 16) używanie pojazdów mechanicznych i konnych poza drogami wyznaczonymi przez dyrektora Parku za zgodą prezydiumpowiatowej rady narodowej,
- 17) umieszczanie bez zezwolenia dyrektora Parku tablic, napisów, ogłoszeń reklamowych i innych znaków,
- 18) wszelkie działania mogące zniszczyć lub zmienić w istotny sposób naturalny krajobraz lub poszczególne jego elementy, jako to: potoki, źródła, wywierzyska, jaskinie, formy skalne itp.
2. Ograniczenia wymienione w ust. 1 pkt 1, 3, 9 i 10 stosuje się z uwzględnieniem przepisu § 3 ust. 2.
3. Przepis ust. 1 pkt 11 nie zwalnia od obowiązku uzgodnienia lokalizacji inwestycji oraz uzyskania zatwierdzenia projektów budowli.
4. Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 14, 15 i 16, dyrektor Parku wydaje po zasięgnięciu opinii Rady Parku.
§ 12. Plany zagospodarowania przestrzennego bądź założenia zagospodarowania przestrzennego terenów wchodzących w skład Parku powinny być uzgodnione z Radą Parku.
- § 13. 1. Dyrektor Parku może udzielać zezwoleń na dokonywanie na obszarze Parku:
- 1) drobnego zbioru i wynoszenia z terenu Parku owoców i nasion drzew i krzewów, zbioru roślin, ziół leczniczych i innych okazów przyrodniczych dla celów naukowych i doświadczalnych,
- 2) łowienia i zabijania pojedynczych okazów zwierząt i wynoszenia takich okazów z terenu Parku dla celów naukowych bądź w razie gdy zmniejszenie stanu liczebnego określonego gatunku zwierząt jest konieczne ze względu na realizację innych celów ochrony przyrody,
- 3) badań geologicznych, wydobywania drobnych skał i minerałów, przenoszenia lub wynoszenia szczątków zwierząt znajdujących się w jaskiniach i dokonywania innych czynności niezbędnych w związku z prowadzeniem prac naukowo-badawczych.
2. Udzielanie zezwoleń, o których mowa w ust. 1, dotyczących badań naukowych nie powinno być sprzeczne z planem badań naukowych ustalonych przez Polską Akademię Nauk, a ponadto w odniesieniu do badań geologicznych powinno być również zgodne z planem ustalonym przez Centralny Urząd Geologii. Do czasu ustalenia tych planów zezwolenia te mogą być udzielane na podstawie opinii Państwowej Rady Ochrony Przyrody.
3. Udzielanie zezwoleń na dokonywanie czynności wymienionych w ust. 1 dla celów doświadczalnych i ochrony przyrody może się odbywać tylko na podstawie opinii Rady Parku.
4. W razie konieczności pozyskania większej liczby okazów lub materiałów dla celów, o których mowa w ust. 1, zezwolenia wydaje Minister Leśnictwa.
§ 14. 1. Ruch turystyczny na obszarze Parku może się odbywać tylko na drogach i ścieżkach wyznaczonych do tego ruchu i według zasad ustalonych przez dyrektora Parku po rozpatrzeniu wniosków organizacji turystycznych na podstawie opinii Rady Parku za zgodą prezydium wojewódzkiej rady narodowej,
2. Minister Leśnictwa w porozumieniu z Przewodniczącym Komitetu do Spraw Turystyki może na wnoisek Państwowej Rady Ochrony Przyrody uzgodniony z prezydium wojewódzkiej rady narodowej wyłączyć całkowicie niektóre obszary Parku z wykorzystania dla celów turystyki ze względy na ochronę fauny.
3. Wszelkie czynności związane z obsługą ruchu turystycznego mogą wykonywać tylko osoby upoważnione do tego przez dyrektora Parku lub stowarzyszenia, które działalność swoją w zakresie turystyki na tym obszarze uzgodniły z dyrektorem Parku.
4. Dyrektor Parku na podstawie opinii Rady Parku i za zgodą prezydium wojewódzkiej rady narodowej wyda szczegółowe przepisy dla zwiedzających.
5. Sportowy połów ryb może być dokonywany tylko za zezwoleniem dyrektora Parku.
§ 15. 1. Zarząd Parku sprawuje dyrektor Ojcowskiego Parku Narodowego, mianowany przez Ministra Leśnictwa.
- 2. Do zakresu działania dyrektora Parku należy w szczególności:
- 1) kierowanie całokształtem działalności administracji Parku,
- 2) zarządzanie majątkiem państwowym, wchodzącym w skład Parku,
- 3) zestawianie planów pracy i projektów preliminaży budżetowych,
- 4) przedstawianie władzy przełożonej sprawozdań z dzałalności administracji Parku.
3. Dyrektor Parku ponosi odpowiedzialność za całokształt działalności administracji Parku oraz za majątek państwowy wchodzący w skład Parku.
4. Administracja Parku obowiązana jest rozwijać społeczną akcję ochrony przyrody przez młodzież, turystów itp.
§ 16. 1. Organem doradczym dyrektora Parku w zakresie zarządzania Parkiem jest Rada Ojcowskiego Parku Narodowego, powołana przez Ministra Leśnictwa, w której skład wchodzą przedstawiciele nauki, przedstawiciele zainteresowanych instytucji oraz przedstawiciele terenowych organów władzy państwowej.
2. Minister Leśnictwa określi zakres działania, skład i organizację Rady Parku.
§ 17. Dyrektor Parku upoważniony jest do wydawania na podstawie opinii Rady Parku i za zgodą prezydium wojewódzkiej rady narodowej szczegółowych zarządzeń w sprawach przeprowadzenia na terenie Parku ochrony ustanowionej rozporządzeniem.
§ 18. Upoważniony personel Parku ma prawo do nakładania i ściągania grzywien w drodze mandatów karnych na zasadach i w trybie przewidzianym w ustawie z dnia 15 grudnia 1951 r. o orzecznictwie karno-administracyjnym (Dz. U. Nr 66, poz. 454).
§ 19. Organizację wewnętrzną administracji Parku określi regulamin wydany przez Ministra Leśnictwa w porozumieniu z Prezesem Państwowej Komisji Etatów.
§ 20. 1. Wydatki związane z działalnością administracji Parku pokrywane są z budżetu centralnego.
2. Minister Leśnictwa może w porozumieniu z Prezesem Państwowej Komisji Cen wprowadzić opłaty za wstęp do Parku i za korzystanie z jego urządzeń.
§ 21. Wykonanie rozporządzenia porucza się Ministrowi Leśnictwa.
§ 22. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 14 stycznia 1956 r.
Prezes Rady Ministrów: J. Cyrankiewicz
|
